آسانسور چیست-شرکت فنی مهندسی آسان ژنراتور دانیال(دانش بنیان)

شرکت فنی مهندسی آسان ژنراتور دانیال(دانش بنیان)

آسانسور چیست

چند نوع آسانسور داریم

آسانسور چیست؟ (فروش آسانسور)

آسانسور کلمه  ایست فرانسوی مترادف آسان بر ، جهت حمل عمودی نفرات یا کالاها برای دسترسی به طبقات مختلف یک ساختمان ، سطوح مختلف یا عرشه کشتی.

آسانسور به انگلیسی elevator میشود که در امریک ، کانادا و ژاپن به نام elevator  میشناسند و در کشورهای مشترک المنافع آسانسور را با عنوان lift میشناسند. آسانسورها معمولا توسط موتورهای الکتریکی طراحی می شوند که بوسیله کابل های کششی و سیستم های وزنه متقابل مانند بالابر تعادل را به وجود می آورند، اگر چه برخی از سیستم های هیدرولیک برای بالا بردن پیستون استوانه ای مانند جک  به کمک این صنعت شتافته اند و موجب سهولت کار ، کاهش فضا و امنیت بیشتر شده اند اگرچه محدودیت تعداد طبقات را داریم(تا 15 طبقه).

در زمینه کشاورزی و تولید، آسانسور، هر نوع وسیله نقلیه مورد استفاده برای جابجایی مواد در جریان مداوم به مخازن یا سیلوها است . انواع مختلفی وجود دارد، مانند آسانسور زنجیره ای آسانسور زنجیره ایو بالابر سطلی زنجیره ای بالابر سطلی زنجیره ای، نوار نقاله پیچی حبوبات ، با استفاده از اصل پیچش ارشمیدسنوار نقاله پیچی حبوبات ، و یا زنجیره ای و یا بیلچه و یا چنگال آسانسورهای خوراک دام . زبانهای غیر از زبان انگلیسی ممکن است عناوینی ازقبیل آسانسور یا بالابر داشته باشند . طبق قانون ،اغلب آسانسورها در ساختمان های چند طبقه ، باید قابل استفاده جهت حمل صندلی های چرخدار باشند مخصوصا در مواردی که اجرای رمپ های صندلی چرخدار غیر عملی باشد.

همچنین بعضی از آسانسورها علاوه بر حرکت به سمت بالا و پایین ،می توانند به جلو و عقب حرکت کنند.

تاریخچه آسانسور:

اولین ارجاع شناخته شده به یک آسانسور در آثار معمار ویتروویوس معمار رومی است که گزارش داد که ارشمیدس (حدود 287سال پیش از میلاد تا 212 سال پیش از میلاد) نخستین آسانسور خود را در 236 سال پیش از میلاد ساخته بود.  بعضی منابع حاکی از دوره های تاریخی بعدتر، آسانسورها را با کابین بوسیله کشیدن یک طناب کنف توسط دست یا حیوانات میباشند.در سال 2005، کتاب اسرار المراادی در اسپانیای اسلامی استفاده از دستگاهی مانند آسانسور را تشریح کرد تا بتواند یک چنگال بزرگ برای تخریب یک قلعه را بسازد. در قرن هفدهم نمونه هایی از آسانسورها در ساختمان های کاخ انگلستان و فرانسه قرار داشتند. در قلعه ورسای در سال 1743لوئیس XV فرانسوی وسیله ای به اصطلاح "صندلی پرواز" برای معشوقه اش ساخته است.

آسانسورهای قدیمی و قرون وسطی از سیستم های حرکت بر اساس بالابرها استفاده می کردند. اختراع یک سیستم بر اساس نیروی پیچشی، شاید مهم ترین گام در تکنولوژی آسانسور از زمان های قدیم بود، که منجر به ایجاد آسانسور های مدرن شد. اولین آسانسور پیچشی توسط Ivan Kulibin ساخته شده و در کاخ زمستانی در سال 1793 نصب شده است. چند سال بعد یکی دیگر از آسانسور Kulibin در Arkhangelskoye در نزدیکی مسکو نصب شد.

طراحی آسانسور توسط مهندس آلمانیطراحی آسانسور توسط مهندس آلمانی کنراد کیسر (1405)

عصر صنعت:
نیاز به حرکت مواد اولیه از جمله زغال سنگ و چوب از کوهستان ها منجر به توسعه آسانسور شد. تکنولوژی توسعه یافته توسط این صنایع با معرفی ساختارهای فولادی ، همکاری با یکدیگر را برای ارائه آسانسورهای نفربر و باربر امروزی انجام دادند.

با شروع کار معادن زغال سنگ، در اواسط قرن نوزدهم، آسانسورها با نیروی بخار کار می کردند و برای حمل کالا به صورت انبوه در معادن و کارخانه ها استفاده می شدند. در سال 1823، دو دستگاه معماری که در لندن، بورتون و هورمر کار می کردند، یک جاذبه توریستی جدید ساختند که آنها را "اتاق صعود" نامیدند. این افزایش مشتریان را به ارتفاع قابل ملاحظه ای در مرکز لندن افزایش داد و به آنها اجازه دید پانورامای با شکوه از مرکز شهر را داد.

در اواخر دهه ی بعد، آسانسورهای تحت فشار بخار ساخته شد؛ در سال 1835، یک آسانسور نوآورانه به نام "Teagle" توسط شرکت Frost و Stutt در انگلستان تولید شد. آسانسور به وسیله کمربند طراحی شده و از وزنه اضافی برای نیروی اضافی استفاده می شود. 

جرثقیل هیدرولیکی توسط سر ویلیام آرمسترانگ در سال 1846 اختراع شد، عمدتا برای استفاده در اسکله های Tyneside برای بارگیری محموله بکار گرفته میشد. این ها به سرعت آسانسور های بخار قدیمی تر را عوض کردند: از قانون پاسکال استفاده می کردند، نیروی بسیار بیشتری را به وجود آوردند. پمپ آب یک سطح متغیر فشار آب را به یک پینگر داخل یک سیلندر عمودی مجهز کرده و سطح پلت فرم (حمل بار سنگین) را افزایش و کاهش می دهد. وزنه تعادل نیز برای افزایش قدرت بلند کردن دستگاه استفاده می شود.

هنری واترمن نیویورک با اختراع "کنترل طناب ایستاده" برای یک آسانسور در سال 1850 معروف شد.

در سال 1845، معمار ناپولی Gaetano Genovese در کاخ سلطنتی Caserta "صندلی پرواز"، آسانسور پیش از آن نصب شده، با چوب درخت شاه بلوط در خارج و با چوب افرا در داخل پوشیده شده است. این آسانسور شامل یک نور، دو نیمکت و یک سیگنال دستی بود و می توان آن را از بیرون فعال کرد، بدون هیچ گونه نیاز اضافی. کشش توسط یک موتور مکانیکی با استفاده از سیستم دنده کنترل می شود. یک سیستم ایمنی در صورت قطع سیمها طراحی شده است. این شامل یک پرتو است که به وسیله ی یک ورق فولادی به بیرون هدایت می شود.

در سال 1852، الیسا اوتیس آسانسور ایمنی را معرفی کرد که در صورت قطع کابل از سقوط کابین جلوگیری شد. او در نمایشگاه نیویورک در کاخ کریستال در یک نمایشنامه دراماتیک و مرگبار در سال 1854، آن را نشان داد و اولین آسانسور مسافری آن در 488 برادوی در نیویورک در 23 مارس 1857 نصب شد.
کشف ادبیات آسانسور الیشا اوتیس، 15 ژانویه 1861
اولین چاهک آسانسور چهار سال قبل از اولین آسانسور ساخته شد. ساخت و ساز ساختمان بنیاد کوپر (پیتر کوپر) در نیویورک در سال 1853 آغاز شد. شفت آسانسور در طراحی گنجانده شد، زیرا کوپر مطمئن بود که آسانسور مسافر ایمن به زودی اختراع خواهد شد. شفت استوانه ای بود زیرا کوپر فکر کرد که کارآمد ترین طراحی بود. بعدها Otis یک آسانسور ویژه برای ساختمان طراحی کرد.

ساختمان زندگی عادی که در سال 1870 در شهر نیویورک تکمیل شد، اولین ساختمان اداری دارای آسانسور حمل مسافر بود.  با این حال پیتر الیس، معمار انگلیسی، اولین آسانسورهای نصب شده را که در سال 1868 در لیورپول ساخته شده بود،  به نام آسانسورهای اتریش نامگذاری کرد.

اولین آسانسور الکتریکی توسط ورنر فون سیمنز در سال 1880 در آلمان ساخته شد. مخترع آنتون فریسلر ایده های فون زیمنس را توسعه داد و سازمانی موفق در اتریش-مجارستان را ساخت. ایمنی و سرعت آسانسورهای الکتریکی توسط Frank Sprague به طور قابل توجهی تقویت شد که کنترل کف، آسانسورهای خودکار، کنترل شتاب و ایمنی را اضافه کرد. آسانسور او سریعتر و با بارهای بزرگتر از آسانسورهای هیدرولیکی یا بخار و قبل از اینکه Sprague شرکت خود را به شرکت آسانسور Otis در سال 1895 به فروش برساند، 584 آسانسور الکتریکی نصب کرد. Sprague همچنین ایده و تکنولوژی را برای چندین آسانسور در یک چاهک تکمیل کرد.

الیشا اوتیس سیستم ایمنی خود را نشان داد، کریستال پالاس، 1854الیشا اوتیس سیستم ایمنی خود را نشان داد، کریستال پالاس، 1854

کشف ادبیات آسانسور الیشا اوتیس، 15 ژانویه 1861کشف ادبیات آسانسور الیشا اوتیس، 15 ژانویه 1861

در سال 1882، زمانی که قدرت هیدرولیکی یک فناوری پیشرفته بود، شرکتی که بعدها به نام شرکت London Hydraulic Power نام داشت، توسط ادوارد بیل الینگتون و دیگران تشکیل شد. این شبکه ای از فشار بالا را در هر دو طرف تامز ایجاد کرد که در نهایت به 184 مایل افزایش یافت و حدود 8000 دستگاه عمدتا آسانسور و جرثقیل نصب کرد.

Schuyler Wheeler در سال 1883 طراحی بالابر برقی خود را ثبت نمود.

در سال 1874، J. W. Meaker اختراعش اجازه داد دربهای آسانسور را باز کرده و با خیال راحت کنار بروند. در سال 1887، آمریکایی سازنده الکساندر مایلز از Duluth، مینه سوتا یک آسانسور با درب های اتوماتیک که چاهک آسانسور را بستند، اختراع شد.

اولین آسانسور در هند در سال 1892 توسط "اوتیس" در "راج بوان" در کلکته نصب شد.

تا سال 1900، آسانسورهای اتوماتیک در دسترس بودند، اما مسافران تمایل به استفاده از آنها داشتند.در 1945، اپراتور آسانسور در شهر نیویورک، و تصویب دکمه توقف اضطراری، تلفن اضطراری و تصویب صوتی خودکار استانداردی تسکین دهنده بود. 

در سال 2000، اولین آسانسور خلاء به صورت تجاری در آرژانتین ارائه شد.

 

طرح آسانسور
بعضی از مردم استدلال می کنند که آسانسورها به عنوان طناب یا زنجیرهای ساده عمل می کنند (نگاه کنید به آسانسور کششی در زیر). آسانسور اساسا یک پلت فرم است که یا توسط یک وسیله مکانیکی ، کشیده یا هول داده میشود. آسانسور مدرن شامل یک کابین (همچنین "قفس"، "واگن" و یا "ماشین" نامیده می شود) نصب شده بر روی یک پلت فرم در یک فضای محصور به نام چاهک آسانسور یا گاهی اوقات "hoistway". در گذشته، مکانیزم های درایو آسانسور توسط پیستون های هیدرولیک بخار و آب یا با دست طراحی شده بود. در یک آسانسور "کششی" کابین با استفاده از بکسل فولادی نورد بر روی یک گیره عمیق کشویی، معمولا در صنعت ، شفت نامیده می شود بسته میشود. وزن کابین با یک وزنه متعادل میشود. گاهی اوقات دو آسانسور ساخته می شوند تا کابین هایشان همواره در جهت مخالف هماهنگ شوند و در مقابل یکدیگر قرار بگیرند.

اصطکاک بین طناب و قرقره، کشش را به وجود می آورد که این نوع آسانسور به کششی معروف شده است.

آسانسورهای هیدرولیکی از اصول هیدرولیکی (به معنای قدرت هیدرولیک) استفاده می کنند تا یک پیستون متصل به زمین را بوسیله روغن ، تحت فشار قرار دهند تا کابین را بالا ببرند و پایین بیاورند (تصویر بالابرهای هیدرولیک زیر). هیدرولیک با استفاده از ترکیبی از بکسل و قدرت هیدرولیک کابین را بالا و پایین میبرد. نوآوری های اخیر شامل موتورهای آهنربای دائم ، دستگاه های روم لس (room-less) و  گیرلس (gearless) و کنترلر های میکروپروسسوری(ریزپردازنده) است.

تکنولوژی مورد استفاده در تاسیسات جدید بستگی به عوامل مختلف دارد. آسانسورهای هیدرولیکی ارزان تر هستند، اما سیلندرهای نصب شده محدودیت طول دارندو برای آسانسورهای بلند عملیاتی نمی شوند. برای ساختمان های بیش از هفت طبقه ، باید به جای آسانسور هیدرولیک از کششی استفاده شود. آسانسورهای هیدرولیکی معمولا کمتر از آسانسورهای کششی استفاده میشوند.

تولید بالابرها زیاد هستند. بخاطر تولید انبوه قطعات ، آسانسور ارزان شده ، اما هر ساختمان با الزامات خاص خود مانند تعداد مختلف طبقه، ابعاد چاه و الگوهای استفاده می باشد.

آسانسورهای هیدرولیکی آسانسور هیدرولیکی جک مستقیم (بدون بکسل)

درب های آسانسور
درهای آسانسور برای محافظت از مسافران میباشد. رایج ترین نصب این است که دو پانل داشته باشید که از کنار به وسط بسته شوند. در نوع تلسکوپی (به طور بالقوه اجازه می دهد به ورودی بزرگ تر در فضای محدود)، درب ها بر روی ریلهای مستقل رول می شوند تا در حالی که باز هستند، آنها پشت یکدیگر قرار می گیرند و در حالی که بسته هستند، آنها یک لایه آبشار را در یک طرف تشکیل می دهند. اگر دو مجموعه از درب های تلسکوپی نصب شود ، میتوان دربی بزرگ را ساخت. در تاسیسات ارزان تر، آسانسور نیز می تواند از یک درب بزرگ لولایی استفاده کند: این درب یک لنگه به عرض درب کابین دارد که به سمت چپ یا سمت راست باز می شود. برخی از ساختمان ها دارای کابین آسانسور با یک ، دو یا سه درب میباشند..

جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنید.

با تشکر از مطالعه شما ، لطفا انتقادات و پیشنهادات خود را در پایین صفحه به اطلاع ما برسانید.

خدمات شرکت آسان ژنراتور دانیال:

به روز رسانی 98/1/23









برچسب ها
_